BlogTwitteren is een vak apart

Column van Gonda

Social media zijn niet nieuw meer. Je zou kunnen zeggen dat ze zijn doorgebroken.

De deelnemers aan de communicatieopleidingen bij SRM illustreren dat geweldig. Twee jaar geleden werd er nog gediscussieerd of social media wel een succes zouden worden. Daar kun je je nu bijna niets meer bij voorstellen, vooral niet in het communicatievak. Deelnemers vragen niet meer ‘Moet ik het gebruiken?’ maar vaker: ‘Hoe moet ik het gebruiken?’ Twee jaar terug zeiden wij al: door ermee te beginnen. Dat je al doende leert bij dit soort media, heb ik deze week aan den lijve ondervonden…

Onlangs is The Blue Cap Foundation een opdrachtgever geworden van Brainwork communicatie. Binnen een week vertelden we hun verhaal op televisie, radio, in de krant en natuurlijk op Facebook, Hyves, Twitter en online media. Het twitteren voor The Blue Cap Foundation heb ik op me genomen. Dat doe ik in mijn vrije tijd, om zo ook persoonlijk een bijdrage te leveren.

The Blue Cap Foundation is opgericht door Jan Jonker. Hij heeft in 2010 zijn kleinzoon Willem verloren. Deze gezonde Hollandse jongen ging zwemmen in een 5-sterrenresort in Italië. Willem zat met zijn jongere zusje in een klein bad.

Hij zwom over de bodem en bedekte daarbij met zijn lichaam het rooster waar water door werd afgezogen. De kracht op die afzuiginstallatie was veel te groot en Willem werd vacuüm gezogen op het rooster. Omstanders, drie volwassen mensen, konden hem niet van het rooster af krijgen. Hij verdronk voor de ogen van zijn zusje.

Een verschrikkelijk verhaal. Opa Jan heeft, ondanks zijn verdriet, zichzelf ten doel gesteld dat geen ouders of grootouders dit ooit nog hoeven meemaken. The Blue Cap Foundation wil samenwerken met reisorganisaties om resorts te ‘dwingen’ zwembaden te keuren. Uiteindelijk moet ieder gezin aan het Blue Cap-logo kunnen zien dat een zwembad veilig is. Hierover valt nog wel wat te twitteren. Maar wat twitter je als de eerste volgers al volgen en er niets nieuws te melden is?

Op eerste pinksterdag kreeg The Blue Cap een berichtje van een jonge volger. Hij vroeg waarom wij van The Blue Cap zo stil waren? Ik schrok en ben direct weer aan de slag gegaan, ook in de avond. Ik kreeg er volgers bij, maar er verdwenen er ook weer een paar. Wat deed ik fout? Ik vroeg het aan de inmiddels 400 volgers: heel leerzaam. Hun oordeel: ik twitterde te veel achter elkaar en het retweeten was ook overdadig. Top dat je zo wordt geholpen! Zelf kwam ik er achter dat het goed werkt om iemand uit mijn eigen netwerk met veel volgers via een @ te vragen om steun.

Dat werkt beter dan steeds te twitteren en de volgers gek te maken met dezelfde berichten.

The Blue Cap Foundation komt er wel, of mijn tweets nou geweldig zijn of niet. In minder dan een week 400 volgers is al heel wat. De aandacht in de media is enorm en het aantal bezoekers op de website gaat ook je verbeelding te boven. Nu maar hopen dat de reisorganisaties mee gaan werken, dan prijkt over een paar jaar de blauwe pet als symbool voor veiligheid naast de sterren van een fijn vakantieverblijf!